Test pull-off krok po kroku: przygotowanie, wykonanie, interpretacja wyniku

Metoda odrywowa (pull-off), opisana normą PN-EN ISO 4624, jest uznawana za najbardziej wiarygodny sposób ilościowej oceny przyczepności powłok malarskich do podłoża. Standardowo wymagana w kontraktach na konstrukcje stalowe, zabezpieczenia antykorozyjne w przemyśle petrochemicznym czy w mostownictwie.

Krok 1 — Przygotowanie powierzchni

Miejsce testu musi być czyste, suche i wolne od zanieczyszczeń (pyłu, oleju, wilgoci), które mogłyby zaburzyć przyczepność kleju do powłoki.

Krok 2 — Klejenie stempla pomiarowego

Do powierzchni przykleja się metalowy lub aluminiowy stempel (dolly) klejem dwuskładnikowym o wytrzymałości wyższej niż spodziewana siła adhezji powłoki — inaczej test wykaże fałszywie niską przyczepność.

Krok 3 — Utwardzenie i nacięcie

Po całkowitym utwardzeniu kleju wykonuje się nacięcie wokół stempla, sięgające do podłoża, izolując badany obszar od otaczającej powłoki.

Krok 4 — Pomiar

Stempel umieszcza się w głowicy centrującej urządzenia. PosiTest AT-A (automatyczne, elektronicznie sterowana pompa) lub PosiTest AT-M (manualne, pompa jednosuwowa) generują rosnącą siłę aż do zerwania. AT-A rejestruje pełny przebieg siły w czasie, eliminując wpływ operatora na tempo narastania obciążenia.

Krok 5 — Odczyt i interpretacja wyniku

Wynik podawany jest w MPa. Równie ważna jak liczba jest analiza miejsca zerwania:

• Zniszczenie adhezyjne — pęknięcie na granicy powłoka/podłoże → problem z przygotowaniem podłoża lub niekompatybilność systemu.
• Zniszczenie kohezyjne — pęknięcie wewnątrz powłoki → słabym ogniwem jest sama powłoka.
• Zniszczenie w warstwie kleju — wynik niemiarodajny, test należy powtórzyć z mocniejszym klejem.

PosiTest AT-A dokumentuje ten podział procentowo (np. 70% adhezyjne / 30% kohezyjne), ułatwiając diagnostykę i przygotowanie raportu zgodnego z ASTM D4541 i ISO 4624.

Na co zwrócić uwagę przy wyborze urządzenia

Tester powinien spełniać normy ISO 4624 i/lub ASTM D4541/D7234, z certyfikatem kalibracji identyfikowalnym do wzorca (np. NIST). Warto zwrócić uwagę na dostępność różnych rozmiarów stempli — 20 mm do powłok metalowych, 50 mm do betonu, drewna czy tworzyw sztucznych.